Iontach
Wij wensen je een zalige kerst en een gelukkig nieuwjaar, bezoeker.


Iontach is een RPG waar je in de huid kruipt van een, door jouw bedacht, personage. Kies uit vele rassen en verken de wereld van Iontach.
 
WikiIndexHomeFAQZoekenGebruikerslijstRegistrerenInloggen
Affiliates
gratis forum

Wie is er online?
Er zijn in totaal 1 gebruiker online :: 0 Geregistreerd, 0 verborgen en 1 gast

Geen

Het hoogste aantal gelijktijdige online gebruikers is 11. Dit aantal is bereikt op di okt 16, 2012 5:46 pm.
Inloggen
Gebruikersnaam:
Wachtwoord:
Log me automatisch in bij elk bezoek: 
:: Ik ben mijn wachtwoord vergeten
Seizoen
Lente
  • Huidig seizoen: Bloeiseizoen
Laatste onderwerpen
» Een nieuwe jacht
van Mirima za maa 30, 2013 11:51 pm

» Wat je vind mag je houden
van Mirima zo maa 03, 2013 7:42 pm

» Nieuw leven
van NPC za feb 23, 2013 2:21 pm

» Voor de storm begint
van Arnhar Arnith za feb 23, 2013 2:06 pm

» Het Offtopic
van Lysilla Starnallo ma feb 11, 2013 3:33 pm

» Het Warme Winterfestival
van Mirima za jan 05, 2013 4:55 pm

Statistieken
We hebben 37 geregistreerde gebruikers
De nieuwste gebruiker is hito

Alle gebruikers hebben in totaal 943 berichten geplaatst in 114 onderwerpen
Maanfase

Deel | 
 

 Tot op het bot na een vrucht

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Hymnae Arihan

avatar

Aantal berichten : 108
Waardering : 2
Lid sinds : 22-02-12

Forumprofiel
Ras: Woudelf
Groep:

BerichtOnderwerp: Tot op het bot na een vrucht   vr aug 03, 2012 10:50 pm

Met vurige vlammen in haar ogen ging Hymnae Gubatan's hut binnen. Ze had haar rode verenjurkje aangedaan en een speld in haar haar gedaan, gemaakt van het bot van een weerwolf. Gubatan lag op zijn berenvel terwijl hij een Patvrucht at. Rond zijn mond hing paars sap dat op zijn borst drupte. Hymnae gooide hem een doek toe. "Je morst veel te veel Gubatan. Zelfs bloed." Gubatan keek raar op terwijl hij de vlekken afveegde. "Wat zei je daar?" "Oh, niets", antwoordde Hymnae. Ze liep naar Gubatan toe en glimlachte. "Je eet ook teveel." Ze pakte de vrucht af en legde hem in een gevlochten mand naast de berenvellen.

Tirgh's ogen schenen in die van Hymnae en Gubatan zag dat. Hij schrok en zei: "Hymnae, wat heb je rare ogen." "Dat is om je beter te kunnen zien, liefje." Gubatan hoorde een lage ondertoon in Hymnae's stem die hem niet beval. "Hymnae, wat heb je zo'n lage stem." "Dat is zodat je van me houdt, mijn liefste." Gubatan's ogen vielen op de scherpe speld in Hymnae's haar en hij vroeg: "Waarom draag je zo'n speld?" Hymnae lachte: "Dat is om mijn rechten op te eisen. Gubatan keek haar vragend aan en als een slang die een muis vangt greep Hymnae de speld en haalde uit naar Gubatan's hart. De punt raakte zijn borst en opeens stond de tijd stil.

Tirgh's boze oog verdween plots en Hymnae herinnerde zich wat er was gebeurd. Tirgh lachte boosaardig en een zwarte schim vloog uit de hut. De tijd ging opeens verder en Hymnae stak in Gubatan's hart. Maar terwijl ze dat deed slaakte ze een akelige kreet en het bloed dat uit Gubatan's wonden liep, was donker paars, zoals het sap van de Patvrucht. Hymnae schreeuwde harder dan een woudelf ooit had gedaan en maakte zo de hele boom wakker. De woudelfen stonden allemaal rondom Gubatans hut terwijl Hymnae huilde om haar daad. Sekhat, Gubatans vader kwam boos de hut binnen en sloeg Hymnae in haar gezicht. "Ka mamamatay-tao nang walang budhi! Pinatay mo ang aking anak na lalaki!" schreeuwde hij in het woudelfs. Hymnae huilde nog harder en Hymnae's moeder kwam naar binnen. Ze troostte haar dochter en schreeuwde naar Gubatans vader.

Er ontstond een gevecht tussen twee families en ook vrienden van de families werden erbij betrokken. Hutten werden in brand gestoken en moeders beschermden hun kinderen. Hymnae huilde en sleepte Gubatans lichaam naar het meer terwijl de anderen vochten. De woudelfin legde haar hand op het lijk en een blauwe gloed omhulde hem. Langzaam verschoof Hymnae hem, naar de rand van de oever. Na nog een laatste keer naar zijn gezicht te hebben gekeken, duwde Hymnae haar verloofde in het water. Het meisje liep weg en nam een kano. met tranen in haar ogen verliet ze Tawelu, haar moeder en haar dochtertje. "Zorg goed voor haar", fluisterde Hymnae en ze voer weg in de donkere moerassen, op weg naar Kurukal, om te zeggen dat ze voor een tijd geen les meer zou geven. De grote vlammen liet Hymnae Annwyl achter haar.
Terug naar boven Go down
http://iontach.actieforum.com
 
Tot op het bot na een vrucht
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Iontach :: Wereld :: Iontach-gebieden :: De Groene Landen :: Gúl Vanu-
Ga naar: